Skwer Batalionu AK "Czata49"
Położenie
Skwer leży u zbiegu ulic: Słomińskiego, gen. Andersa i Alka Dawidowskiego.
Pochodzenie nazwy
Batalion Czata 49 swą nazwę wziął od skrótu CZT oraz kodu numerowego w Komendzie Głównej AK. Został utworzony tuż przed postaniem warszawskim (w końcu lipca 1944r.) i miał liczyć 120 osób, głównie oficerów, podchorążych i podoficerów. W dniu rozpoczęcia powstania (1 sierpnia 1944r.) oddział pobrał broń i udał się na miejsce koncentracji zgrupowania ?Radosław?, w rejon skrzyżowania ulicy Karolkowej z Mireckiego. Na Okopowej rozbił kolumnę niemieckich samochodów zdobywając broń i amunicję. W kolejnych dniach powstania oddział prowadził walki w rejonie Cmentarza Ewangelickiego, Cmentarza Powązkowskiego, garbarni Pfeiffera i składów kolejowych przy ul. Stawki. W dniach 11-16 sierpnia walczył na terenie Muranowa i Nowego Miasta (Bonifraterska, kościół NMP i PWPW). 31 sierpnia żołnierze tego batalionu przeszli kanałami do Śródmieścia. 2 września walki prowadzili o gmach YMCA i budynek ambasady francuskiej, by później przejść na Czerniaków. Od 15 września powstańcy działali w rejonie ulicy Czerniakowskiej, Okrąg, Zagórnej i Ludnej wraz z żołnierzami I Armii Ludowego Wojska Polskiego (420), którzy w przeprawili się z Saskiej Kępy. Ze względu na siłę oddziałów niemieckich i brak wsparcia z wschodniego brzegu Wisły batalion Czata 49 wycofał się na Mokotów. Po ogłoszeniu kapitulacji powstania oficerowie i podchorążowie Czaty 49 nie poszli do niewoli, udając rannych, z nałożonymi gipsami opuścili miasto wraz z ludnością cywilną. Niektórzy trafili do obozu jenieckiego Zeihein-IV B w Saksonii. W walkach powstańczych zginęło lub zaginęło 179 żołnierzy batalionu Czata 49, w tym 20 oficerów. Drugie tyle zostało rannych. źródło: internet
