Ulica św. Barbary
Położenie
Ul. św. Barbary przebiega od ul.Poznańskiej do ul.Nowogrodzkiej (os. Śródmieście Płd.).
Pochodzenie nazwy
Św. Barbara (III/IV w.)
Wedle tradycji córka Dioskura, wysokiego urzędnika rzymskiego. Otrzymała staranne wychowanie. Wiarę chrześcijańską poznała i chrzest przyjęła za sprawą swego nauczyciela, teologa chrześcijańskiego, Orygenesa. Ścięta w dwudziestym roku życia przez własnego ojca w Nikomedii za wyznawanie chrześcijaństwa. Jest patronką dobrej śmierci, górników, hutników, marynarzy, rybaków, żołnierzy; od II wojny światowej - konspiracyjnych kolporterów, żołnierzy armii podziemnej, kamieniarzy, więźniów. U zachodniego wylotu ulicy św. Barbary widać charakterystyczną bryłę kościoła pod wezwaniem św. Piotra i Pawła parafii św. Barbary na Koszykach. Od 1781 r. był tu Cmentarz Świętokrzyski. Jego śladem jest niewielka kaplica cmentarna św. Barbary, która przylega do muru otaczającego kościół oraz płyta nagrobna wmurowana w ścianę kościoła. Od patronki tej kaplicy pochodzi nazwa ulicy.
źródło: „Słownik patronów ulic Warszawy" pod redakcją S.Ciepłowskiego - Muzeum Historyczne m.st. Warszawy i Wydawnictwo DiG
