Plac Emila Młynarskiego
Położenie
Plac znajduje się z lewej strony gmachu Filharmonii Narodowej. Od północy ogranicza go ul. H. Sienkiewicza, a od południa ul. St. Moniuszki.
Pochodzenie nazwy
Emil Młynarski (1870-1935)
Dyrygent, skrzypek, kompozytor. Studiował w klasie skrzypiec w konserwatorium w Petersburgu, które ukończył w 1890. W latach 1890-1892 był dyrygentem Opery Warszawskiej. Do 1899 dyrygował również koncertami symfonicznymi. Pierwszy dyrektor Filharmonii Warszawskiej w latach 1901-1905, a od 1904 - Instytutu Muzycznego Warszawskiego. W latach 1907-1918 przebywał za granicą, dyrygując najczęściej w Rosji i Anglii; 1918-1922 był dyrektorem Konserwatorium Muzycznego w Warszawie; 1919-1929 - Teatru Wielkiego, 1929-1931 dyrektor artystyczny Curtis Institute of Music w Filadelfii. Od 1931 dyrygent w Operze, Filharmonii i Polskim Radiu. Młynarski popierał twórczość kompozytorów polskich, m.in. K. Szymanowskiego, wystawiając ich dzieła na scenie Teatru Wielkiego. Komponował opery, symfonie, koncerty i miniatury skrzypcowe. Laureat nagrody m.st. Warszawy w 1932.
Grób na cm. Powązkowskim w Alei Zasłużonych (250/11).
źródło: „Słownik patronów ulic Warszawy" pod redakcją S.Ciepłowskiego - Muzeum Historyczne m.st. Warszawy i Wydawnictwo DiG
