Ulica Nalewki

Położenie
Ul.Nalewki leży na Muranowie, biegnie od ul.L.Zamenhofa do ul.S.Dubois.
Nieco historii
Nalewki był to gościniec biegnący na północ częściowo wzdłuż rzeczki zwanej w XV w. Bełczącą, a później Naliwką lub Nalewką; stąd późniejsza nazwa. Przy Nalewkach znajdowały się źródła i zbiorniki wodne zwane nalewkami, z których drewnianymi rurami prowadzono wodę do Starej Warszawy. W drugiej połowie XVI w. wzniesiona została przy rogu Długiej, wśród ogrodów mieszczan, kaplica pod wezwaniem Św. Trójcy objęta w 1622 przez brygidki; wzdłuż Nalewek stanęły zabudowania klasztorne i rozciągał się ogród i folwark należący do zakonnic. W 1621 odcinek Nalewek między Długą i Świętojerską został zamknięty wałem obronnym, pozostała część gościńca stanowiła drogę podwalną. W latach 1638-1643 przy drugim rogu Długiej i Nalewek, naprzeciw klasztoru, Władysław IV wybudował Arsenał Rzeczypospolitej - Cekhauz. W XVII w. Nalewki zwano: Gościniec od Cekhauzu Ku Zakroczymowi lub Między Kościołem a Cekhauzem. Na północ od Arsenału znajdowało się miejsce publicznych egzekucji. W XVII w. rozparcelowano większą część gruntów wzdłuż Nalewek, budując niewielkie drewniane domki, zniszczone podczas "potopu szwedzkiego" w latach 1655-1657. W pierwszej połowie XVIII w. zabudowa przekroczyła linię Franciszkańskiej i Gęsiej. W 1769 za Arsenałem zaczęto budowę Magazynu Karowego (zakład oczyszczania miasta). W 1770 ulica otrzymała urzędowo nazwę Nalewki, sięgała wówczas do pl. Muranowskiego. W 1770 przy Nalewkach stało 21 domów drewnianych i 1 murowany. W końcu XVIII w. znajdowały się tu dwa browary i warsztaty 41 rzemieślników. W końcu tego wieku i na początku XIX w. Nalewki była ulicą nierządu; Nalewki były już w tym czasie wybrukowane i oświetlone. Po 1815 na miejscu dawnych drewnianych domów zaczęto wznosić 2-piętrowe kamienice klasycystyczne (trzy spośród nich: nr nr 15, 19, 29-arch. A. Corazzi). Od 1780 wzrastała tu liczba ludności żydowskiej, a od połowy XIX w. Nalewki stały się handlowym centrum dzielnicy żydowskiej. W drugiej połowie XIX w. budowano tu kamienice 3-4-piętrowe lub nadbudowywano dawne. Fasady domów pokryły szyldy, w rozległych oficynach zakładano liczne warsztaty i składy towarów. W czasie okupacji hitlerowskiej ulica znalazła się na terenie getta, mieszkańcy zostali wymordowani, a domy zburzone. W czasie powstania w getcie w kwietniu 1943, a także - powstania warszawskiego 1944, Nalewki były terenem gwałtownych walk.
źródło: "Ulice i place Warszawy" - Eugeniusz Szwankowski, Wydawnictwo Naukowe PWN SA
Po wojnie - przy przeprowadzaniu ul.M.Nowotki (obecnie Gen.Andersa) Nalewki zostały podzielone. Przy starej nazwie pozostał odcinek od ul.L.Zamenhofa do S.Dubois. Fragment od Długiej do wejścia do ogrodu Krasińskich przemianowano na ul.Bohaterów Getta dla uczczenia bohaterskich powstańców żydowskich 1943.









