Ulica Aleksandra Fredry
Położenie
Ul.Fredry przebiega od ul.Wierzbowej do Ogrodu Saskiego.
Pochodzenie nazwy
Aleksander Fredro (1793-1876)
Komediopisarz polski, poeta. Członek Towarzystwa Przyjaciół Nauk i Akademii Umiejętności. Autor komedii obyczajowych z życia szlachty polskiej. Fredro był mistrzem w charakterystyce postaci, kształtowaniu akcji i indywidualizacji języka. Stworzył całą galerię postaci charakterystycznych (zwłaszcza sarmackich). Był samoukiem tworzącym z dala od dominujących wówczas prądów literackich. Jego komedie odznaczają się doskonałą formą literacką, precyzją dialogów i niespotykanym, często rubasznym humorem. Fredro nie poruszał w swych utworach spraw politycznych, ograniczając się do sfery zagadnień obyczajowych. Wśród licznych jego komedii za najlepsze uchodzą: "Pan Jowialski", "Śluby panieńskie czyli magnetyzm serca", "Zemsta", "Dożywocie", "Damy i huzary", "Pan Geldhab". Autor wierszy (m.in. "Paweł i Gaweł") włączonych do "Pana Jowialskiego" oraz wspomnień "Trzy po trzy". źródło: „Słownik patronów ulic Warszawy" pod redakcją S.Ciepłowskiego - Muzeum Historyczne m.st. Warszawy i Wydawnictwo DiG
Nieco historii
Projektowana w 1874, przeprowadzona w 1879 przez tereny pałacu Bruhlowskiego i nazwana ul. Kotzebue od nazwiska rosyjskiego generał-gubernatora warszawskiego w latach 1874-1880. W 1917 nazwana ul. Aleksandra Fredry, biegła na terenie dawnego rozparcelowanego ogrodu pałacu Bruhlowskiego; bieg ulicy pokrywał się z aleją ogrodu. Po stronie północnej znajdowała się oficyna pałacu Bruhlowskiego, w której umieszczono telegraf (czynny do ok. 1930); ok. 1935 do pałacu dostosowanego do potrzeb Min. Spraw Zagranicznych dobudowano nowoczesne skrzydło dla ministra (arch. B. Pniewski). Fredry była ulicą banków, pod nr 6 wybudowano dom bankowy Hipolita Wawelberga (prof. J. Dziekoński), późniejszy Bank Zachodni, a obok pod nr 8 Bank Dyskontowy (ok. 1897). Pod nr 12 w 1882 wystawiono okazały Hotel Bruhlowski (arch. W. Lanci). Pałac i hotel zostały zniszczone w 1944. Ocalały Bank Dyskontowy pomieścił oddział Narodowego Banku Polskiego. Przy ulicy urządzono obszerny zieleniec.
źródło: "Ulice i place Warszawy" - Eugeniusz Szwankowski, Wydawnictwo Naukowe PWN SA
