Ulica Freta
Położenie
Ul. Freta leży na Nowym Mieście.
Przebiega od ulicy Długiej do Kościelnej.
Nieco historii
Tuż za Barbakanem rozciągała się Fretha Novae Civitatis, czyli "przedmieście Nowego Miasta". W XV wieku mówiono tak na początkowy fragment traktu prowadzącego z Warszawy w kierunku Zakroczymia (stąd między Franciszkańską a Konwiktorską do dziś przetrwała nazwa ulicy Zakroczymskiej).
- Kim był ten Fret? - gotowi przypuszczać niewtajemniczeni przechodnie.
Życiorys ulicy Freta rzeczywiście jest niezwykle ciekawy. Nazwa wywodzi się z łaciny. "Frethus, fretha" to leżący odłogiem wygon tuż za murami miasta, gdzie zwyczajowo gromadzono się przed otwarciem bram. Wykorzystywali to kupcy, urządzając w takich miejscach targowiska.
Tak też było na początku ulicy Freta i tak było po drugiej stronie murów, gdzie na Krakowskie Przedmieście mówiono przez pewien czas "Fretha Czernesis" (Przedmieście Czerskie).
Początkowo nazwę ulicy Freta odmieniano nawet przez przypadki. A więc: "iść Fretą" czy "budować dom na Frecie", ale zwyczaj ten szybko zanikł. Z czasem pojawiło się za to nowe określenie dla szerszej części ulicy. Od wybudowanego na początku XVII wieku kościoła świętego Jacka i klasztoru Dominikanów, zwano ją Dominikańską. Nazwy zmieniały też największe przecznice ulicy Freta. Pierwsza, Mostowa (prowadziła do pierwszego w Warszawie mostu na Wiśle wzniesionego staraniem króla Zygmunta Augusta w latach 1568-1573) była po kolei Przewoźną i Waliszewem. Była też kiedyś przedłużeniem Długiej, której nazwa słusznie oddaje jej rekordowe w średniowieczu rozmiary. Wykorzystywano je do urządzania targów sianem, stąd pod koniec XVIII wieku ulicę nazywano Sienną. Wcześniej jeszcze - Błońską, co tłumaczyło się tym, że droga wiodła w kierunku podwarszawskiego Błonia. Ale Długa - jedno z najstarszych określeń warszawskich ulic - całe to nazewnicze zamieszanie przetrwała bez szwanku.
źródło: "Warszawa i jej ulice. O pochodzeniu nazw" - Jarosław Osowski i Oficyna Wydawnicza "Mówią wieki"
